oyunlaegitim

Kadın özgür olmak istedi. En çok da değerli olmak, kıymet verilmek, takdir görmek. Emek ve çabasının karşılığını almak. Var gücüyle ömür tükettiği ve her şeyin üstünde tuttuğu eşinin, ailesinin ve çocuklarının  bir nebze olsun takdirini görmek istedi.   Hem böylece öz saygısını koruması, enerjisini tazeleyerek yoluna devam etmesi daha kolay olacaktı... Düşündü çok düşündü sorunun kaynağını bulmuştu sorun ekonomik özgürlüktü. Çalışıyor olsaydı eşinin eline bakmayacak, ürettiği için de ayrıca saygı görecekti herkes onun kıymetini bilecekti.... Kadın çalışma hayatına girdi ama hiçbir şey öyle hayallerindeki gibi olmamıştı. Hayat müşterekti. Toplum da değişmişti herkes bunu söylüyordu.  Kadının da para kazanması lazımdı mecburen çocuklara başkaları bakmalıydı. Çocuğa bakan kişiler sürekli hoş tutulmalı, memnun edilmeli, çocuk vaktinde alinmali, gun boyu aklin bir tarafi cocugun yaninda birakilmaliydi. Eve gelince yorgun olup olmamaya bakilmaksizin yemek yapilmalı, ...

Çocuklar neleri yapabileceklerini ve neleri yapamayacaklarını, güç ve yetkilerinin sınırlarını bilmek isterler. Sürekli olarak  bir faaliyet ve keşif halindedirler. Çocukların bu keşif çabalarını desteklemek, onarın kendilerini güvende hissedecekleri bir zemin oluşturmakla mümkün olur.  Çocukların en çok ihtiyaç duyduğu şeylerden biri bildiğimiz üzre güven duygusudur. Sınırları olan bu sınırlar ıçerisinde özgürce keşifler yapabilen çocuklar kendilerini güvende hissederler. Keşfeder, deneyimler ve gelişirler. Çocuğa sınırlar koyma konusunda farklı yaklaşımlar olmakla birlikte bana göre en doğru olanı düzen ve rutin oluşturmak. Günlük haftalik aylik hatta yillik rutinler. Rutinler oluşturmak hayatı çocuğun gözünden bakildiğinda anlamsiz sayilabilecek katı kurallardan kurtarır. En azından kurallari azaltır. Kendiliğinden gelişen bir düzen oluşturarak adeta kurallar yaşanır hale gelir. Çocuk ben annemle babamla bunu yapıyorum veya bu etkinlikten sonra bu gelir (bir davranışı b...